Jacek Kaczmarski to postać wyjątkowa, klasyk polskiej bardowskiej pieśni, głos pokolenia "Solidarności" będący jednocześnie bardzo mocno związany z rosyjską kulturą i czerpiący inspirację zza naszej wschodniej granicy. Najnowszy projekt Centrum Kaczmarski.RU ma na celu przybliżenie tej niezwykłej postaci i jej twórczości Rosjanom oraz zachęcenie Polaków do ponownego spojrzenia na jego twórczość.

Jak brzmią po rosyjsku utwory Jacka Kaczmarskiego? Co się stanie, gdy jego klasyczne interpretacje z charakterystycznym głosem i rozdzierającą gitarą zamienimy na zespół 8 muzyków i 6 aktorów? Jak sprawdza się elektryczna gitara w Epitafium dla Wysockiego i prawosławny chór w Rublowie?

Zapraszamy Państwa do udziału w wyjątkowym wydarzeniu! Najnowszy projekt Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia Kaczmarski.RU bierze na warsztat polską ikonę, „głos Solidarności”, narodowego barda Jacka Kaczmarskiego. Nie sposób odnieść się do całego, niezwykle bogatego dorobku artysty, dlatego też skupiamy się tylko na tej części jego twórczości, która bardzo silnie jest związana z Rosją. Nie tylko, aby otworzyć sąsiadom drogę do poznania „naszego Wysockiego”, lecz by przede wszystkim spojrzeć na Kaczmarskiego jako na postać, w której jak w soczewce skupia się wieloznaczność polsko-rosyjskich relacji. „Jestem po prostu rusofilem-antykomunistą”, lubił powtarzać Kaczmarski, będąc jednocześnie niezwykle silnie związanym z rosyjską kulturą.

Więcej o płycie i zbiorze wierszy "Wykopaliska" można przeczytać  tutaj.

Więcej o koncercie w Moskwie można przeczytać tutaj.

Projekt Kaczmarski.RU ma jednak na celu nie tylko otwarcie drogi do poznania „polskiego Wysockiego” osobom rosyjskojęzycznym, ale aby także zachęca do spojrzenia na Kaczmarskiego jak na postać, w której jak w soczewce skupia się wieloznaczność polsko-rosyjskich relacji. „Jestem po prostu rusofilem-antykomunistą”, lubił powtarzać Kaczmarski, będąc jednocześnie niezwykle silnie związany z rosyjską kulturą. Przetłumaczył obozową balladę „Czarne suchary”. Pod wrażeniem filmu Tarkowskiego napisał wiersz „Rublow”. Na podstawie obrazu Fiedotowa stworzył zakorzenioną w rosyjskiej mentalności piosenkę „Encore, jeszcze raz!”. Jednym z ostatnich literackich komentarzy Kaczmarskiego na temat Rosji był utwór „Obłomow, Stolz i ja” (2001), który powstał na podstawie powieści Gonczarowa. Jak wyjaśnił poeta jest to porównanie „oblicza rosyjskiego człowieka i Rosji XIX wieku z Europą Zachodnią tego czasu”.

Zachęcamy więc do wysłuchania ich w języku rosyjskim, a także w zupełnie nowych aranżacjach. Aktorzy moskiewskiego teatru Teatrium na Sierpuchowce prezentują odważne i nieoczywiste interpretacje klasycznych dla Polaków utworów. Zachęcamy Państwa do podejścia do Obławy, Zbroi czy Rublowa z pełną otwartością. Proponujemy jeszcze raz wsłuchać się w te utwory i być może poszukać tam nowych przestrzeni do polsko-rosyjskiej rozmowy na tematy, które nas łącza i dzielą. Wyruszyć na tytułowe wykopaliska i szukać tam „odprysków złota” w materii pozornie trudnej, szczególnie w dzisiejszych społeczno-politycznych okolicznościach. „Upieramy się nadal łagodnie, że nie gruzy to, - lecz fundamenty”.

Przeczytaj więcej o koncertach pieśni Jacka Kaczmarskiego 'Wykopaliska"  w  Gdańsku, Gdyni i Warszawie

 #KaczmarskiRU #kluczdodialogu 

This website uses cookies. For more information on cookies please see our privacy policy and cookies notice. Yes, I agree. No, I want to find out more